Poniżej przedstawiamy wrześniowy przegląd ciekawych interpretacji indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
LEGO JAKO DEKORACJA BIUROWA
O interpretację wystąpił doradca podatkowy, który postanowił zakupić zestawy klocków Lego jako dekorację wnętrza wynajmowanego przez niego biura. Doradca chciał potraktować zakupy jako koszt uzyskania przychodu. Wskazał m.in., że
- umieścił w biurze klocki z prywatnej kolekcji, które wzbudzały zainteresowanie klientów oraz towarzyszące im dzieci,
- klocki uatrakcyjniały wygląd biura i tworzyły przyjemniejszą atmosferę,
- klienci oraz ich pociechy mogły korzystać z Lego podczas spotkań,
- nowe zestawy miały wpływać na pozytywny wizerunek kancelarii oraz jej rozpoznawalność i potencjalnie na pozyskiwanie nowych klientów.
Co odpowiedział urząd?
Urząd uznał, że taki wydatek nie ma związku przyczynowo-skutkowego z prowadzoną działalnością przedsiębiorcy. Zakup klocków Lego w jego ocenie nie jest wydatkiem niezbędnym i i poniesionym w związku z osiąganiem przychodów.
Nie był to jednak koniec – doradca skierował skargę od tej decyzji zarówno do Wojewódzkiego, jak i potem do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Obie instancje potwierdziły w tym roku stanowisko Dyrektora KIS. Uznały, że zakup Lego realizował przede wszystkim osobiste potrzeby przedsiębiorcy. Nie będzie miał zatem związku z prowadzoną kancelarią.
Interpretacja: 0114-KDIP3-1.4011.166.2025.3.AK
Wnioski: Wskazanie hipotetycznego związku z osiąganiem przyszłych przychodów dla wydatków nie stanowi podstawy do uznania ich za koszt podatkowy. Jak widać, nawet doradca podatkowy, który specjalizuje się w interpretacjach indywidualnych może nie wygrać na argumenty ze stanowiskami fiskusa.
IMIENNA FAKTURA NA PRACOWNIKA W KOSZTACH FIRMY
Spółka z o.o. zgłosiła się o interpretację dotyczącą rozliczania w kosztach uzyskania przychodów faktur wystawianych imiennie na ich pracowników i paragonów bez danych nabywcy. Miało się to odbywać przy spełnieniu następujących warunków:
- pracownik pobierał takie dowody zapłat podczas służbowych delegacji,
- opłacał wszystkie poniesione wydatki kartą służbową lub ewentualnie gotówką (za co spółka zwracała mu środki przelewem),
- wszystkie poniesione koszty miały związek z prowadzoną działalnością spółki w ramach podróży służbowej,
- wszystkie faktury imienne i paragony były analizowane pod względem ich rozliczenia i poprawności,
- wydatki będą księgowane dowodami księgowymi stanowiącym (m.in. rozliczenie delegacji pracowników).
Co odpowiedział urząd?
Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem spółki – tak udokumentowane wydatki, mimo że nie zawierają danych spółki mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.
Zatem – skoro wydatki ponoszone przez pracowników (w tym w ramach podróży służbowych) ponoszone będą w interesie Spółki i opłacane będą przez pracowników przy użyciu służbowych kart kredytowych Spółki, to uznać należy, że wydatki te będą spełniać przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nie będą stanowić wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe oraz udokumentowane będą w sposób wymagany przepisami o rachunkowości – to zasadne jest uznanie, że będą mieli Państwo prawo do zaliczenia ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie opisanych we wniosku dowodów księgowych.
Interpretacja: 0111-KDIB1-2.4010.376.2026.1.AW
Wnioski: Wydatek udokumentowany odpowiednio fakturą lub paragonem niezawierający danych firmy może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jeśli jest odpowiednio opłacony, sprawdzony, opisany i udokumentowany.
OPERACJA POŚLADKÓW W KOSZTACH FIRMOWYCH
Spółka opiera swoje usługi na sprzedaży internetowej odzieży, które od początku prowadzenia działalności reklamuje w sieci jedna osoba. Osoba ta jest „twarzą spółki” i jednocześnie jej wspólnikiem.
Spółka wskazała, że utrzymanie przychodów spółki zależy od aparycji i wizerunku tej konkretnej osoby i chciałaby sfinansować jej lifting twarzy oraz operację plastyczną w okolicy pośladków.
Celem liftingu ma być zachowanie profesjonalnego i atrakcyjnego wyglądu modelki, a operacji pośladków zapewnienie odpowiedniej prezentacji produktów (w szczególności legginsów).
Co odpowiedział urząd?
Urząd uznał, że tak, w branży odzieżowej dbałość o wygląd osoby występującej w materiałach reklamowych jest istotna. Jednak jednocześnie wskazał, że zabiegi medycyny estetycznej mają głównie charakter osobisty. Związek poprawy wyglądu z osiąganymi przez spółkę przychodami uznał za czysto teoretyczny.
Interpretacja: 0111-KDIB1-1.4010.324.2026.2.KM
Wnioski: Wydatki na zabiegi medycyny estetycznej lub chirurgii plastycznej osób związanych ze spółką – niezależnie od odgrywanej przez nie roli marketingowej – stanowią wydatki o charakterze osobistym i nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.