Poniżej przedstawiamy październikowy przegląd ciekawych interpretacji indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
WYDATKI NA TESTY RECENZOWANYCH PRODUKTÓW
Przedsiębiorca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której tworzy serwisy tematyczne oraz kanały wideo. To filmy m.in. kulinarne, o sprzątaniu, ogrodnictwie, literaturze, majsterkowaniu DIY czy recenzjach filmowych. Zarabia na reklamach, współpracach sponsorskich oraz afiliacji.
Aby tworzyć rzetelne materiały, wnioskodawca kupuje m.in.:
- produkty spożywcze do przepisów,
- chemię gospodarczą do testów plam,
- rośliny,
- materiały stolarskie, narzędzia,
- książki, audiobooki,
- abonamenty platform streamingowych do recenzji filmów i seriali.
Zaproponował rozliczanie:
- 100% wartości wydatków, jeśli rzecz służy wyłącznie publikacjom (np. książki, sadzonki),
- 80% wartości wydatków, jeśli dopuszcza niewielki użytek prywatny (np. produkty spożywcze, chemia, serwisy VOD),
- prowadzenie szczegółowej ewidencji z linkami, zdjęciami i datami publikacji potwierdzającymi wykorzystanie w firmie.
Co odpowiedział urząd?
Dyrektor KIS uznał stanowisko wnioskodawcy w przeważającej części za prawidłowe, ale w zakresie trzech pytań za nieprawidłowe:
- Gdzie fiskus się zgodził: Wydatki na artykuły spożywcze zużywane do przepisów, środki czystości do testów, książki i audiobooki do recenzji, materiały ogrodnicze oraz materiały i narzędzia do poradników DIY (zarówno w 100%, jak i w uzasadnionej proporcji 80%) mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Zgodził się również na proporcjonalne zaliczenie abonamentów serwisów streamingowych, jeśli są one bazą do komercyjnych recenzji filmowych i serialowych.
- Zakwestionował natomiast zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków, które dotyczyły zakupu elektroniki użytkowej, zegarków oraz wyposażenia domu przeznaczonych do rzekomych testów i recenzji. Zdaniem organu tego rodzaju przedmioty są powszechnego użytku osobistego.
Interpretacja indywidualna: 0113-KDIPT2-1.4011.548.2026.2.AP z 20 października 2026 r.
Wnioski: Fiskus pozwala rozliczać wydatki na rekwizyty oraz produkty testowe do zarabiania w sieci – pod warunkiem, że przedsiębiorca prowadzi żelazną dokumentację (zdjęcia, linki, ewidencja powiązana z publikacją). Jednak w przypadku elektroniki, zegarków czy mebli do domu urzędnicy stawiają twarde „nie”, uznając je za zaspokajanie osobistych potrzeb życiowych.
WYMIANA BRAMY W PRYWATNYM GARAŻU A KOSZTY FIRMY
Podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług reklamowych. Pod adresem zarejestrowania firmy, posiada wolnostojący garaż, który stanowi jego majątek prywatny i nie widnieje w ewidencji środków trwałych.
W garażu parkowany jest wyłącznie samochód osobowy wprowadzony do ewidencji środków trwałych (użytkowany w trybie mieszanym) oraz dwa rowery elektryczne w leasingu na firmę. W budynku nie są przechowywane żadne inne prywatne rzeczy ani sprzęty domowe. Dotychczasowa brama była wyeksploatowana, ciężka i ulegała awariom zimą. Podatnik kupił i zamontował nową bramę automatyczną z napędem i chciał zaliczyć to w 100% do kosztów podatkowych.
Co odpowiedział urząd?
Dyrektor KIS uznał stanowisko podatnika w całości za prawidłowe. Potwierdził, że wydatek ten ma charakter odtworzeniowy i służy zachowaniu oraz zabezpieczeniu źródła przychodów – chroni pojazdy firmowe. Jednocześnie wskazał, że wydatek na bramę garażową nie podlega limitowi 75% kosztów używania samochodu osobowego, ponieważ nie jest to koszt eksploatacji samego auta.
Fakt, że garaż znajduje się w majątku prywatnym i nie jest wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie przekreśla prawa do kosztu, skoro cała jego powierzchnia (100%) jest dedykowana wyłącznie pojazdom firmowym.
Interpretacja indywidualna: 0113-KDIPT2-1.4011.593.2026.2.MZ z 9 października 2026 r.
Wnioski: Jeśli wykorzystujesz prywatny garaż lub budynek wyłącznie do ochrony i przechowywania firmowych aut czy rowerów i nie trzymasz tam prywatnych rzeczy, koszty jego remontu lub wymiany zużytych elementów (jak brama) możesz rozliczyć w 100% w kosztach firmy. Należy jednak pamiętać, że w razie kontroli spoczywa na nas ciężar udowodnienia, że garaż nie służył celom domowym.
SUKIENKI, FRYZJER I MAKIJAŻ DO SESJI W SOCIAL MEDIACH
Spółka z o.o. zajmuje się projektowaniem i sprzedażą biżuterii za pośrednictwem sklepu internetowego. Cały model sprzedażowy opiera się na profesjonalnym marketingu w mediach społecznościowych, regularnych sesjach zdjęciowych, wideo oraz transmisjach live z udziałem modelek, influencerek i pracowników.
Spółka ponosi stałe wydatki na:
- odzież wykorzystywaną wyłącznie podczas sesji i nagrań promocyjnych (w tym odzież z logo marki),
- usługi fryzjerskie, makijażowe i kosmetyczne dla osób występujących,
- zakup kosmetyków zużywanych w trakcie przygotowań do zdjęć.
Spółka zapytała, czy wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów, podkreślając, że nie służą one celom osobistym występujących osób, lecz mają wyłącznie zadanie estetycznego wyeksponowania biżuterii na potrzeby kampanii sprzedażowych.
Co odpowiedział urząd?
Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki w całości za prawidłowe. Potwierdził, że w branżach bazujących na marketingu wizualnym i e-commerce estetyka materiałów promocyjnych przekłada się bezpośrednio na poziom generowanych przychodów. Wydatki na fryzjera, wizażystę, kosmetyki oraz odzież studyjną ponoszone wyłącznie na potrzeby realizacji profesjonalnych materiałów reklamowych nie mają charakteru osobistego i nie stanowią kosztów reprezentacji wyłączonych z kosztów.
Prawidłowo udokumentowane fakturami zakupy usług makijażu, odzieży i stylizacji do sesji stanowią w pełni koszty podatkowe spółki.
Interpretacja indywidualna: 0114-KDIP2-2.4010.348.2026.1.JM z 29 września 2026 r.
Wnioski: Wydatki na ubiór i wizerunek mogą trafić w koszty, jeśli występują w kontekście profesjonalnych sesji produktowych i marketingu online. Warunek konieczny: ubrania i stylizacje muszą być ściśle powiązane z profesjonalną kampanią i sesją zdjęciową, a nie służyć nam „na co dzień”.